Gdy jedziesz tramwajem;)

Mimo swoich 31 lat nie posiadam prawa jazdy.Czasem żałuję i myślę pora się za to zabrać.Jednak ciągle coś powoduje,że to odkładam.Codziennie poruszam się komunikacją miejską zajmuje mi to wiele czasu i przemyśleń.Jednak mimo wszystko uwielbiam tramwaje.W Nowej Hucie starsze modele przenoszą mnie w czasie i sprawiają,że podróż staje się czymś niezwykłym.W centrum kursują zaś nowe klimatyzacja,możliwość ładowania telefonu prawie jak Orient Express tyle że bardziej współczesny.Wchodząc codziennie do tramwaju linii 3 zawsze zajmuję to samo miejsce spotykam te same twarze.Lubię obserwować ludzi wsiadających i wysiadających w pośpiechu.Zastanawiam się czy wstali prawą nogą, zjedli śniadanie,jaki mają humor.Myślę czy jutro spotkam tego starszego Pana z odblaskowym brelokiem przyczepionym do plecaka.Oczy skierowane we mnie ja na nie niby przypadkiem niby ukradkiem każde z nich coś do mnie mówi choć nieświadomie.Lubię gdy ktoś siedzi obok mnie całą trasę jaką jadę do pracy wtedy tą osobę poznaję naprzykład usłyszę jakiej muzyki słucha.Bądź jestem świadkiem przypadkowej rozmowy telefonicznej też słucham .To niezwykłe ile może przynieść emocji podróż MPK.Nieraz się uśmiecham do przypadkowo spotykanych osób nigdy nikt nie odmówił mi swojego uśmiechu.Może jestem inna bo od zawsze potrafię się zachwycać tym co zwykłe,prozaiczne.Dla jednych jazda tramwajem to udręka,woń różnych nie zawsze przyjemnych zapachów,ścisk duchota,ale nie dla mnie.Jest ona stanem,który przed i po pracy przynosi ukojenie.I tyle na dziś kto wie może kiedyś to mój uśmiech odwzajemnisz w tym samym tramwaju.Dziękuję Ci za niego..